همیشه اولین کوپه

از آن زنی ست

که از اندوه ِ چشمان ِ مردی خسته می گریزد

همیشه آخرین ایستگاه

از آن ِ مردی ست

 که روزگارش بی حضور موهای سیاه ِ زن

قطاری را میماند

که عشق را

در اولین کوپه اش

با خود می برد...

بعد عمری در کجا باید که پیدایت کنم!؟