دستانت بستری از پَر که هنگام غلبهی خستگی بر آن پلک میبندم ، دستانت ذات شعرند در فُرم و معنا ... بیدستانت نه شعر بُود ، نه نثر ؛ نه چیزی که به آن ادبیات میگویند !
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم تیر ۱۴۰۰ ساعت 1:38 توسط امیر
|
دستانت بستری از پَر که هنگام غلبهی خستگی بر آن پلک میبندم ، دستانت ذات شعرند در فُرم و معنا ... بیدستانت نه شعر بُود ، نه نثر ؛ نه چیزی که به آن ادبیات میگویند !