یک فرشته ای تو قلبت زندگی میکنه که هم اسمت رو داره هم اون چهره ی مثل ماهت. خیلی وقت ها که بداخلاقی به اون فکر میکنم٬ چون خیلی خیلی هوام رو داره. براش که حرف میزنم بهم گوش میده٬ وقتی گریه میکنم شونه هام رو میماله‌... وقتی عصبی هستی اون فرشته تو چشمام می خنده٬ وقتی داد میزنی «برو بیرون میخوام تنها باشم»٬ برای اینکه باهاش درد دل کنم٬ ازم با صدای آروم خواهش میکنه
.
چیزی که خیلی وقت ها باعث میشه با تو مهربون باشم زندگی با یک موجود ایده آل خیالیه که گاهی شبیهته و گاهی شبیهت نیست. معصوم مثل عکسهای بچگیت کنار دریاست. عکس های همون سفر که برای اولین بار دریا رو دیده بودی
.
هربار که دل میشکونی و با رفتارت غافلگیرم میکنی٬ ناخودآگاه به روزهای اول آشناییمون فکر میکنم. همون روز ها که برخلاف امروز خیلی عجول بودی... زود به زود دلتنگ میشدی و هرساعت دلت میخواست من رو ببینی. همون عصرها که هی میگفتی بریم دریا٬ برات عادی نشده بود هیچ چی. وقتی خودت نیستی به همون روزا فکر میکنم٬ شبیه همون روزها میشم تا شاید برای اینکه قدر هم رو بدونیم٬ مجبور نباشیم از هم فاصله بگیریم
‌.