بی گناه ولی محکوم...

غرور را دوست دارم؛
گاهی غرور آخرین تکیه گاه است
وقتی همه چیزت را باخته ای
غرور همچون نقابی ست که به پشتوانه اش
می توانی تصویر درهم ویرانی ت را پنهان کنی
تو هیچ چیز از من نمی دانی،
نمی دانی چقدر سخت است در برابر آن همه زیبایی تو
سیل نگاهم را پشت سد غرورم مهار کنم
و نقش کسی را بازی کنم که برایش بود
و نبود تو خالی از اهمیت است
تو بهتر از هر منتقدی
می توانی تشخیص دهی که بازیگر خوبی هستم یا نه