چشمان خیست را میبوسم. دلواپس آینده نباش. این شبها میگذرد، و میرسد روزی که در آغوش هم، از سر شوق گریه کنیم …
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آبان ۱۴۰۱ ساعت 2:52 توسط امیر
|
چشمان خیست را میبوسم. دلواپس آینده نباش. این شبها میگذرد، و میرسد روزی که در آغوش هم، از سر شوق گریه کنیم …
فقط کمی صبر میخواهد. همانطور که گُلهای خشکیدهی پشت پنجره بعد از آب دادن، جان دوبارهای میگیرند، روزهای دلتنگی نیز تبدیل به آنچه که میخواهی خواهد شد. فقط کمی امید میخواهد …
دوست داشته شدن خوب است، اما قشنگتر آن است که کسی باشد که بلدت باشد. دلیل غمت را، عمق خندهات را، راه شاد کردنت را، و حتی گاه اذیت کردنت را. آدم بیبلد سرگردان است. میخندد، اما لذت نمیبرد. آدم بیبلد میگرید، اما خالی نمیشود …